Yargıtay 4. Hukuk Dairesi: Tek Taraflı Trafik Kazasında Maluliyet Raporu ve Bilirkişi Ücreti Sorumluluğu

Tek taraflı trafik kazalarında yolcu konumunda bulunan kişilerin ZMSS poliçesi kapsamında sürekli iş göremezlik tazminatı talepleri, raporların usulüne uygunluğu ve bilirkişi incelemesi masraflarının kime ait olacağı tartışmalarını beraberinde getirmektedir. Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 2024/1951 Esas, 2025/8501 Karar sayılı ilamı, bu alandaki usul ve esasa ilişkin önemli prensipleri ortaya koymaktadır.

21.06.2022 tarihinde tek taraflı trafik kazasında yolcu olarak yaralanan davacı, % maluliyetle sonuçlanan kazada davalı sigorta şirketine başvurmuş, 28.977 TL ödeme almasına rağmen bakiye zararının olduğunu iddia etmiştir. Belirsiz alacak davası şeklinde 51.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 750 TL rapor ücreti talep etmiştir. Sigorta şirketi, yapılan ödemenin zararı karşıladığını, maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığını ve Adli Tıp’tan rapor alınması gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, tarafların sunduğu raporlar arasında çelişki bulunduğunu tespit etmiş, çelişkinin giderilmesi için bilirkişi raporu alınmasına karar vermiştir. Davacı tarafça bilirkişi ücreti yatırılmayınca, ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği gerekçesiyle davanın esastan reddine ve 3.850 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsiline hükmetmiştir. İtiraz Hakem Heyeti de bu kararı usul ve yasaya uygun bularak itirazı reddetmiştir.

Davacı vekili temyizinde, sunulan maluliyet raporunun kaza tarihindeki yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu, sigorta şirketinin ödeme yaparak müktesap hak oluşturduğunu, bilirkişi ücretinin itiraz eden taraftan istenmesi gerektiğini ve hekim olmayan hakem heyetinin tıbbi değerlendirme yapamayacağını ileri sürmüştür.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, uyuşmazlığın 2918 sayılı Kanun kapsamında tek taraflı yaralamalı trafik kazası sonucu sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkin olduğunu belirtmiştir. Tarafların iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, uygulanması gereken hukuk kuralları, ispat yükü ve HMK m. 324 delil avansı hükmü incelenmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararının usul ve esasa uygun olduğuna kanaat getirilmiştir. Temyiz sebepleri bozma nedeni oluşturmamıştır.

Bu karar, avukatlar açısından iki önemli noktayı vurgulamaktadır. Birincisi, maluliyet raporlarının hazırlanmasında yönetmeliğe (Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Yönetmeliği) mutlak uyumun, ileride çelişki ve ek inceleme ihtiyacını azaltacağıdır. İkincisi, rapor çelişkisi halinde bilirkişi incelemesi istenmesi durumunda delil avansının davacı tarafından karşılanmasının kural olduğudur. Hakem heyetinin “hekim olmayan kurul tıbbi değerlendirme yapamaz” itirazını kabul etmemesi de dikkat çekicidir.

Kararda ayrıca kısmi ödeme yapılmış olmasının, bakiye tazminat talebini engellemediği, ancak ispat yükünün davacıda kaldığı belirtilmiştir. Vekalet ücreti konusunda Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 1/5 oranı kuralının da altı çizilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, davacı vekilinin temyiz itirazlarını reddederek İtiraz Hakem Heyeti kararını oy birliğiyle onamış ve temyiz harcını davacıya yüklemiştir. Bu içtihat, sigorta tahkiminde delil avansı yönetiminin stratejik önemini, rapor kalitesinin dava başarısındaki rolünü ve usul kurallarına riayetin gerekliliğini avukatlara bir kez daha hatırlatmaktadır. Özellikle yolcu sıfatıyla açılan tazminat davalarında delil stratejisinin baştan sağlam kurulması, olası hak kayıplarını önleyecektir. (Toplam kelime: 714)