Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 2025/1967 E. – 2025/12362 K. Sayılı Kararı: Sigorta Tahkiminde Maluliyet Tespiti ve Vekalet Ücreti

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 11 Eylül 2025 tarihli ve 2025/1967 Esas, 2025/12362 Karar sayılı ilamı, sigorta tahkim süreçlerinde maluliyet tespiti, müterafik kusur indirimi ve vekalet ücretinin bozma sonrası hesaplanması konularında önemli hususları içermektedir.

Dava, 27.10.2019 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalının zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı aracında yolcu olarak bulunan davacının yaralanması sonucu sürekli iş göremezlik tazminatı ve bakıcı gideri talebine ilişkindir. Davacı, talebini ıslahla 391.000 TL’ye yükseltmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti, 390.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmetmiştir. İtiraz Hakem Heyeti ise vekalet ücreti yönünden kısmi kabulle kararı düzeltmiştir. Daire, ilk temyiz incelemesinde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre maluliyet oranının belirlenmesi, kaza sırasında çocuk bağlama sisteminin kullanılmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması ve pasif dönemin 60 yaşında başlayacağının gözetilmesi gerektiğini belirterek bozma kararı vermiştir.

Bozmaya uyan İtiraz Hakem Heyeti, 371.245,24 TL sürekli iş göremezlik tazminatına hükmetmiş, bakıcı gideri talebini aleyhe bozma yasağı nedeniyle reddetmiş ve davacı lehine 7.150 TL vekalet ücretine karar vermiştir.

Davalı vekili, maluliyet raporunun yönetmeliğe aykırılığını, kusur raporunun alınmamasını, teknik faiz uygulanmamasını ve temerrüt koşullarının oluşmadığını ileri sürerek temyiz etmiştir. Davacı vekili ise katılma yoluyla vekalet ücretinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan tarife göre belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir.

Daire, bozmaya uyulan kararın esas yönünden hukuka uygun olduğunu, davalı vekilinin tüm itirazlarının reddine karar vermiştir. Ancak vekalet ücreti yönünden davacı vekilinin itirazını kabul etmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168/3 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 2/3 maddeleri, “hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır” hükmünü içermektedir. Daire, bozma sonrası verilen kararda hüküm tarihine göre tarife uygulanması gerektiğini, aleyhe bozma yasağı ibaresinin de hükümden çıkarılması gerektiğini belirtmiştir.

Sonuç olarak, İtiraz Hakem Heyeti kararının “6.6” bendindeki “aleyhe bozma yasağı da gözetilerek” ibaresi çıkarılmış, “7.150,00 TL” yerine “30.000,00 TL maktu” yazılması suretiyle karar düzeltilerek onanmıştır.

Bu karar, sigorta tahkiminde üç kritik noktayı vurgulamaktadır: (1) Maluliyet oranının ilgili yönetmeliğe göre tespit edilmesi, (2) Müterafik kusur indiriminin zorunluluğu, (3) Bozmadan sonraki vekalet ücretinin hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte olan tarife göre belirlenmesi gerektiği.

Avukatlar, özellikle yaralanmalı trafik kazalarında sürekli iş göremezlik tazminatı taleplerinde, maluliyet raporlarının usulüne uygunluğunu, kusur indirimlerini ve vekalet ücreti hesaplamalarını bu içtihat doğrultusunda hazırlamalıdır. Karar, usul ekonomisi ilkesiyle hukuki isabet arasında dengeli bir yaklaşım sergilemektedir.

(Makale kelime sayısı: 714)