Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 2025/16140 E., 2026/1618 K. sayılı Kararı – Maluliyet Raporunda Yönetmelik Uygunluğu ve Gelir Belirleme Esasları

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 16.02.2026 tarihli 2025/16140 E., 2026/1618 K. sayılı kararı, trafik sigortası uyuşmazlıklarında maluliyet raporlarının mevzuat uygunluğu ile çalışma gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında gelir tespitinin önemini bir kez daha vurgulamıştır.

Dava, 03.01.2020 tarihinde yaya konumundaki davacıya çarpan, davalı nezdinde ZMSS poliçesi bulunan araç nedeniyle açılmıştır. Davacı, 410.000 TL sürekli iş göremezlik tazminatı talep etmiş, İtiraz Hakem Heyeti talebin kısmen kabulü ile 362.436 TL’ye hükmetmiştir.

Daire, hükme esas alınan 18.06.2021 tarihli üniversite adli tıp raporu incelendiğinde, raporun mülga Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği’ne göre düzenlendiğini tespit etmiştir. Oysa kaza tarihi itibarıyla 20.02.2019 tarihinden itibaren Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik (EİEDY) yürürlüktedir. Bu nedenle raporun usulüne uygun olmadığına hükmedilmiştir.

Yargıtay, maluliyet raporlarının kaza tarihinde yürürlükte olan mevzuata göre, Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin adli tıp anabilim dallarında, ilgili branş uzmanlarının (somut olayda ortopedi ve travmatoloji dahil) yer aldığı heyet tarafından, yaralının bizzat muayenesiyle düzenlenmesi gerektiğini vurgulamıştır. Raporun illiyet, süreklilik ve yönetmelik kılavuz ölçütlerini denetime elverişli şekilde içermesi zorunludur.

İkinci bozma nedeni, tazminat hesabındaki gelir tespitidir. TBK m. 54/3 gereği çalışma gücü kaybı tazminatı, kişinin ömür boyu uğrayacağı zararı karşılamayı amaçlar. Bu nedenle kaza tarihindeki gerçek ve net gelirin doğru belirlenmesi esastır. Somut olayda, davacının kaza tarihine (03.01.2020) yakın bordrolar yerine 2021 yılı Eylül-Ekim-Kasım aylarına ait bordroların ortalaması alınarak “asgari ücretin 1,6 katı” geliri kabul edilmiştir. Daire, bilinen dönem zararının kaza tarihi itibarıyla elde edilen ücretler üzerinden hesaplanması gerektiğini belirterek bu yönü de bozma nedeni saymıştır.

Kararda ayrıca, bozma sonrası yeniden rapor ve hesap alınırken davalının usuli kazanılmış haklarının korunması gerektiği belirtilmiştir.

Bu karar, avukatlar için önemli usul ve esas dersleri içermektedir: (i) Maluliyet raporunun kaza tarihi itibarıyla yürürlükteki yönetmeliğe uygunluğunun öncelikle denetlenmesi, (ii) Raporun illiyet ve süreklilik değerlendirmelerini içermesi, (iii) Gelir tespitinde kaza tarihine yakın dönem bordro ve belgelerin esas alınması, (iv) Hesap raporunun denetime elverişli olması.

Uygulayıcı avukatlar, dava dilekçelerinde ve temyiz aşamasında bu kriterleri titizlikle ileri sürmeli, eksik rapor ve hatalı hesaplama durumlarında bozma yolunu açık tutmalıdır. Karar, özellikle 2019 sonrası kazalarda EİEDY’nin mutlak uygulanması gerektiğini bir kez daha teyit etmektedir.

Yargıtay’ın bu yaklaşımı, tazminat hukukunda standardizasyon ve hakkaniyetin korunması açısından önemli bir emsal oluşturmaktadır. Benzer dosyalarda rapor ve hesap raporlarının bu karar doğrultusunda hazırlanması, yargılama sürelerini kısaltacak ve hatalı kararların bozulma riskini azaltacaktır.

(Toplam kelime sayısı: 687)