Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/3675 E., 2024/9976 K. Sayılı Kararı: WhatsApp Ekran Görüntülerinin Delil Değeri ve Zina Davalarında İspat Yükü

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin Önemli İçtihadı: Dijital Delillerin Boşanma Davalarındaki Rolü

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2023/3675 E., 2024/9976 K. sayılı kararı, aile hukuku pratiğinde dijital delillerin kullanımına ilişkin kritik bir eşik teşkil etmektedir. Kayseri 3. Aile Mahkemesi'nin 2021/233 E., 2022/767 K. sayılı kararıyla başlayan süreç, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi'nin 2023/489 E., 2023/457 K. sayılı hükmüyle devam etmiş ve nihayet Yargıtay aşamasında netleşmiştir.

Davanın Arka Planı ve Tarafların İddiaları

Davacı kadın, eşinin başka bir kadınla zina yaptığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 161 uyarınca boşanma davası açmıştır. Dava dilekçesi ekinde sunulan WhatsApp yazışmalarına dayanan davacı, bu delillerin eşinin cinsel ilişkiye girdiğini kanıtladığını savunmuştur. Davalı erkek ise yazışmaların kendisine ait olmadığını, hukuka aykırı elde edildiğini ileri sürerek delillerin reddini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi, ekran görüntülerini delil kabul ederek zina nedeniyle boşanmaya hükmetmiş, ancak ziynet alacağı talebini kısmen reddetmiştir. Davacı kadın nafaka, tazminat ve ziynet alacağı miktarları ile reddedilen talepler yönünden; davalı erkek ise boşanma ve fer'ileri yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

Yargıtay'ın Değerlendirmesi: İki Ayrı Boyut

Yargıtay, ziynet alacağı yönünden davacı vekilinin itirazlarını usul ve kanuna uygun bularak Bölge Adliye Mahkemesi kararını 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m. 370/1 uyarınca onamıştır. Bu kısım, tarafların iddiaları, belgeler ve ispat kuralları çerçevesinde hukuka uygunluk arz etmektedir.

Boşanma davası yönünde ise Yargıtay, köklü bir içtihat çizgisi izlemiştir. HMK m. 190'a göre ispat yükü, iddia edilen vakıadan lehine hak doğuran tarafa aittir. HMK m. 189/2 ise hukuka aykırı delillerin dikkate alınamayacağını emreder. Davacının sunduğu WhatsApp ekran görüntüleri, davalı tarafından inkâr edildiğine göre, iki kritik unsurun ispatı zorunludur:

1. Yazışmaların davalıya aidiyeti: Eli ürünü olup olmadığı.
2. Hukuka uygun elde edilme: Gizlilik ihlali veya başka usulsüzlük içermemesi.

Yargıtay, davacının bu unsurları ispatlayamadığını tespit ederek ekran görüntülerini hükme esas alınamaz bulmuştur. Diğer delillerle de zina ispatlanamadığından, boşanma davasının reddi gerektiği belirtilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi'nin aksine hükmü bozmuştur. Bozma nedeniyle fer'ilere ilişkin temyiz itirazları incelenmemiştir.

Hukuki Sonuçlar ve Avukatlar İçin Pratik Öneriler

Bu karar, dijital delillerin aile hukuku davalarındaki kırılganlığını bir kez daha vurgular. Hukuk profesyonelleri için şu çıkarımlar yapılabilir:

• Aidiyet İspatı: Ekran görüntüleri tek başına yeterli değildir. Cihaz keşfi, tanık beyanları veya bilirkişi raporuyla desteklenmelidir.
• Hukuka Uygunluk: Kişisel verilerin korunması kanunu (KVKK) ve Anayasa m. 20-22 çerçevesinde elde edilme süreci belgelenmelidir.
• İspat Stratejisi: Zina gibi ağır iddialarda delil zinciri güçlendirilmeli; yalnızca screenshot'lara bel bağlanmamalıdır.

Karar, 16.12.2024 tarihinde oybirliğiyle verilmiş olup, 28.000 TL vekalet ücreti davacıdan davalıya yükletilmiştir. Dosya, bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesine iade edilmiştir.

Bu içtihat, TMK m. 161 uygulamalarında dijital delillerin sınırlarını netleştirerek, avukatların müvekkillerini yanıltıcı stratejilerden uzak durmasını teşvik eder. Özellikle boşanma davalarında delil toplama aşamasında multidisipliner yaklaşımlar (BT uzmanları, bilirkişiler) vazgeçilmez hale gelmektedir. Kararın emsal niteliği, benzer uyuşmazlıklarda yol gösterici olacaktır.

(Kelime sayısı: 612)